Δημόσια Ιστορία και Προφορική Ιστορία
«Η προφορική ιστορία είναι μια ιστορία που: δομείται γύρω από τους ανθρώπους, ζωντανεύει την ίδια την ιστορία και διευρύνει τον ορίζοντά της, φέρνει την ιστορία μέσα στην κοινότητα και τη βγάζει έξω από αυτήν, προσφέρει μια αμφισβήτηση των κοινών τόπων της ιστορίας, είναι ένα μέσο ριζικής μεταμόρφωσης της κοινωνικής σημασίας της ιστορίας».[1]
Table Of Content
Τι είναι η Προφορική Ιστορία
Η προφορική ιστορία έχει ως κεντρικό σημείο τη συνέντευξη για τη ζωή ενός ανθρώπου. Μελετά το παρελθόν από την πλευρά δική του μεριά. Περιλαμβάνει ηχογραφημένες ή βιντεοσκοπημένες αφηγήσεις.
Η προφορική ιστορία είναι μια πρακτική, μια μέθοδος έρευνας. Είναι η καταγραφή του λόγου ανθρώπων που έχουν να πουν κάτι ενδιαφέρον, καθώς και η ανάλυση των αναμνήσεών τους από το παρελθόν. Ο όρος προφορική ιστορία είναι ένας ευρύς όρος που αναφέρεται στη διαδικασία διεξαγωγής και καταγραφής συνεντεύξεων προκειμένου να συγκεντρώσουμε πληροφορίες για το παρελθόν, η ερευνητική μεθοδολογία (ο τρόπος διεξαγωγής μιας έρευνας) δηλαδή, όσο και το αποτέλεσμά της, με άλλα λόγια, το καταγεγραμμένο προϊόν. Στη θέση της προφορικής ιστορίας, μπορούν να αναφερθούν οι όροι έρευνα προσωπικών μαρτυριών και έρευνα αφηγήσεων ζωής [life stories].[2]
Η προφορική ιστορία είναι η συστηματική συλλογή, καταγραφή και ερμηνεία προφορικών αναμνήσεων και προσωπικών σχολίων σχετικά με γεγονότα του ιστορικού παρελθόντος. Η προφορική ιστορία ήταν απαραίτητη για τη διατήρηση της συλλογικής μνήμης. Η μελέτη των ιστορικών γεγονότων γίνεται μέσα από τις σωζόμενες γραπτές πηγές. Ωστόσο, δεν είναι μόνο αυτό. Υπάρχει και η προφορική μαρτυρία, καθώς κι άλλα είδη πηγών για ένα ιστορικό συμβάν.[3]
Ιστορία… της Προφορικής Ιστορίας
Η σύγχρονη επιστήμη της προφορικής ιστορίας εμφανίζεται με μεγαλύτερη ένταση μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πιο συγκεκριμένα, το 1948, ο Allan Nevins ίδρυσε το Γραφείο Έρευνας Προφορικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Columbia, Αυτό συνέπεσε χρονικά με την άνοδο των φθηνών τεχνολογιών εγγραφής, όπως τα μαγνητόφωνα. Έτσι, ήταν εφικτή η καταγραφή των συνεντεύξεων κατά λέξη.[4] Η Βρετανία και οι σκανδιναβικές χώρες ακολούθησαν διαφορετική διαδρομή. Η επανεύρεση της προφορικής ιστορίας στις δεκαετίες του 1950 και του 1960, μετά από δεκαετίες υποβάθμισης των προφορικών πηγών, βασίστηκε εν μέρει στην ευρωπαϊκή παράδοση της εθνολογικής και λαογραφικής συλλογής πληροφοριών -η οποία πάντα ευνοούσε τον προφορικό λόγο.[5]
Η σχέση Δημόσιας Ιστορίας – Προφορικής Ιστορίας
Η προφορική ιστορία αποτελεί συστατικό στοιχείο της δημόσιας ιστορίας.
Πηγές
[1] Thompson Paul (2017), The Voice of the Past: Oral History (4th ed.), Oxford: Oxford University Press, σ.53
[2] Abrams, L. Θεωρία προφορικής ιστορίας. Αθήνα: Πλέθρον 2016, εισαγωγή, σ. 11-12
[3] Γρίβα Χ., 2025, ανακτήθηκε από: https://www.offlinepost.gr/2025/10/10/h-proforikh-istoria-kai-o-rolos-ths-sth-diathrhsh-ths-istorias-kai-twn-paradosewvn-meros-a/
[4] Στο ίδιο
[5] Abrams, L. Θεωρία προφορικής ιστορίας. Αθήνα: Πλέθρον 2016, εισαγωγή, σ. 11-12
Πηγή εικόνας
Αριστείδης Ρούνης, ιδρυτής RecreatingthePast
No Comment! Be the first one.